Overig

In Nederland zijn er in de uitvaartverzorging twee mogelijkheden om om te gaan met overleden mensen. Of er wordt besloten dat de overledene begraven wordt, of er wordt besloten dat een overledene gecremeerd wordt. We kunnen ons de vraag stellen of dit altijd zo geweest is in Nederland? Het antwoord hierop kan kort en krachtig zijn! NEE! Voor 1914 (dus voor de 1e wereldoorlog) behoorde een crematie in Nederland niet tot de mogelijkheden om de eenvoudige reden dat er geen crematoria waren. In Nederland was toen de begrafeniswet geldig die afkomstig was uit ongeveer 1860, de tijd dat er nog geen fabrieken waren, de tijd dat er nog geen grote steden waren zoals wij ze nu kennen.

In ons land werd in 1914 in Westerveld het eerste crematorium geopend. Dit was dus officieel in strijd met de begrafeniswet. Maar oogluikend werd het cremeren toch toegestaan. Dit kwam omdat er mensen waren die in Duitsland, dus over de grens, hun overleden familieleden lieten cremeren. Pas veel later, wij hebben het dan over 1955, werd in Nederland onder beperkte voorwaarden de crematie gelegaliseerd. En het zou nog tot 1968 duren voordat cremeren en begraven gelijk gesteld zouden worden.